By udowodnić przed polskim urzędem skarbowym, że centrum interesów życiowych podatnika zostało przeniesione za granicę, należy przedłożyć dokumenty mogące to poświadczyć, np. umowa o pracę z zagranicznym pracodawcą, wypis z rejestru przedsiębiorców prowadzonego w obcym państwie, akt własności nieruchomości lub umowa najmu, umowa kredytowa zawarta z zagranicznym bankiem, dowód własności samochodu, udokumentowanie faktu stałego przebywania rodziny za granicą wraz z podatnikiem (współmałżonek, dzieci), dowód uczęszczania dzieci do szkoły za granicą. Przy braku analogicznych dokumentów w Polsce, przedstawienie co najmniej kilku z powyższych dokumentów powinno być wystarczającym dowodem dla organów podatkowych, że centrum życiowe podatnika jest poza Polską.